Logo Molenvereniging van het Pajottenland

Inhoud

 

Laatste aanpassing
30 Oktober, 2011

Op verkenning bij Jozef Walravens en
echtgenote Georgette Raamdonck te Kester

Woensdag 22 april 2009 was het zo ver: een 4 man sterke delegatie van onze Vereniging zakt af -of beter gezegd: stijgt op naar Kester, niet toevallig bestemming “Molenstraat”.
Onlangs was ons immers ter ore gekomen dat ook deze –mechanische- maalderij stilletjes aan zou gaan stoppen. Méér dan hoog tijd dus voor een bezoek voor een bezoek van onzentwege.

Het woonhuis en het bedrijfsgebouw vormen één stevig en harmonisch geheel: sober, elegant en functioneel. Geen windmolen, geen watermolen, maar de “kapel” voor de buitenlui zegt toch dat het hier om een molen gaat!

We worden er zeer hartelijk ontvangen door molenaar Jozef en molenarin Georgette.

We doen onze intrede op het gelijkvloers, de “meelzolder”. De indrukwekkende elektrische motor, 20 boerenpaardElectrische motoren sterk, springt direct in het oog. Wat eveneens onmiddellijk opvalt is de uitstekende staat van netheid en onderhoud van het hele gebouw. Hier werd en wordt nog steeds met veel liefde en zorg gewerkt en samengewerkt!

Jozef en Georgette doen samen de rondleiding, vertellen samen het verhaal van hun molen, een verhaal van ongeveer een halve eeuw.
Tot anderhalf jaar geleden waren we nog volop in bedrijf. In onze maalderij draaide voornamelijk een bloemmolen, verder een graanpletter en een hamermolen voor veevoedergraan.
We startten op deze plaats in 1961. De cilindermolen, -een parel van een Midget-, werd hier eerst neergezet en daarna werd het molengebouw er rond gebouwd. Indien we de Fabricant MidgetMidget nu zouden willen verkopen dan zouden we eerst een deel van de muur moeten afbreken om de installatie buiten te krijgen! Meer dan 40 jaar hebben we hier bijna continu gedraaid. De bloemmolen heeft een capaciteitNummer Midget van 200 à 250 kg/uur.
De boeren brachten hun graan en ’s anderendaags konden ze de bloem met zemelen en eventueel kortmeel, respectievelijk het meel of het “geplet” komen halen.”

De Midget bevat 2 x 4 metalen cilinders. Het maalcircuitMidget Maxima Roller Mill volgde 4 doorgangen : breken, malen, daarna 2 x “afwerken”; na elke doorgang werd gezift.
Wanneer Jozef de cilinderkast opent ruik je zo nog de heerlijke geur van verse bloem.

Al vertellend en gidsend keert het molenaarskoppel verder terug in degeschiedenis. De naam “Walravens” bijvoorbeeld: Jozef's grootvader was immers afkomstig van de Zepposmolen uit Roosdaal. Tot een eind in de jaren 1940 maalde vader Walravens, enkele honderden meters hogerop in de Molenstraat, op een eeuwenoude houten staakmolen, molen “te Tomberg” genoemd. Volgens Jozef was die staakmolen qua volume 2 à 3 keer de Zepposmolen.
Spijtig genoeg moest de in verval geraakte, in 1944 geklasseerde en in 1948 opnieuw gedeklasseerde windmolen in 1952 gesloopt worden. Intussen werd nog met 2 steenkoppels -1 natuurstenen koppel voor tarwebloem en 1Schilderij Windmolenkunststenen koppel voor diermeel- gemalen in een stenen gebouw dat vóór de windmolen stond. Maar ook dit gebouw overleefde de geschiedenis niet, en evenmin het ouderlijk woonhuis. Windmolen, stenen molen en ouderlijk huis zijnnu enkel nog te bewonderen op een groot schilderij in de living van Georgette en Jozef.

Jozef brengt ons op de graanzolder, waar we het steenkoppel, de graanpletter, de cilindermolen en de graantrieur kunnen bewonderen. Het steenkoppel was na de start van het bedrijf nog een 3-tal Steenkoppeljaren in gebruik geweest. Weliswaar kon met dit koppel 400 kg/uur voedergraan gemalen worden maar er moest om de 3 weken gescherpt worden. Jozef toont ons zijn pneumatische elektrisch aangedreven “Kango-scherphamer”. Hiermee kon de scherptijd per steen terug gebracht worden tot slechts één uur. De ongezonde keerzijde van die verbetering waren echter het gedaver en de trillingen!
Het steenkoppel werd halfweg de jaren 1960 opgevolgd door een hamermolen, geïnstalleerd in een nieuwe loods naast het oorspronkelijk molengebouw. Aangezien Hamermomeldestroomvoorziening onvoldoende was, gebeurde de aandrijving door een dieselmotor. De installatie haalde ongeveer 800 kg/uur en is vandaag nog af en toe in werking. In vergelijking met het steenkoppel is het meel mooier gemalen, maar minder fijn.

Niet zonder enige bitterheid doet Jozef ons het verhaGraantrieural van de graantrieur, nog steeds een heel prachtige machine. De trieur deed vooral dienst voor het bereiden van zuiver zaaigraan.
De boeren konden hierdoor het graan van hun eigen oogst gebruiken, wat hen uiteraard kosten bespaarde. De grote zaaigraanbedrijven haddDetail Graantrieuren het echter niet zo begrepen op deze gang van zaken. Zoekt molenaar Jozef het te ver wanneer hij vermoedt dat er achter de schermeneen soort combine aan het werk was vanwege die zaaigraanbedrijven? In elk geval werkte “het systeem” voldoende ontmoedigend, de loontriage werd dan ookBinnenluial jaren geleden stop gezet.

Nog een verdieping hoger komen we bij de binnenlui, 2 graanstofzuigers en de buitenlui.

De maalderij vervlochten met boerderij en paardenhouderij

Zoals gebruikelijk in die tijd combineerden Jozef en Georgette hun maalderij met een boerderij. Voor melkkoeien was er begrijpelijkerwijze geen tijd, wel voor zoogkoeien.
Geleidelijk ging ook die tak achteruit: de koeien maakten plaats voor paarden en pony’s. Gedurende 20 jaar kon zoon Guy zich met veel succes toeleggen op de paardrijkunst. De fiere ouders tonen ons de kast vol met tientallen bekers, behaald door een veelvuldig kampioen jumping!
Vandaag is het voor Jozef en Georgette nog niet zo klaar en duidelijk welke toekomst ze nog zullen geven aan de gebouwen en installaties. Tijd zal wellicht raad brengen.
Georgette en Jozef zijn zichtbaar ontroerd en gelukkig met ons bezoek, we zijn er altijd welkom. Ook wij als Molenvereniging van het Pajottenland zijn zeer blij de “molen Walravens” te hebben leren kennen.
We hopen hen nog regelmatig met een bezoek te kunnen vereren en -last but not least- hen ook nog meermaals te kunnen ontmoeten op onze activiteiten!

(terug naar lijst "Reportages")