Logo Molenvereniging van het Pajottenland

Inhoud

 

Laatste aanpassing
30 Oktober, 2011

Hoe ik molenaar werd? Foto van molenaar Edgard

In 1986 verliet ik mijn geboortedorp Sint-Martens-Bodegem en kwam wonen op de Geuzenhoek van Sint-Maria-Horebeke, sinds 1562 een protestantse enclave in het katholieke Vlaanderen. Op een goeie kilometer in vogelvlucht van mijn deur zag ik regelmatig de Tissenhovemolen van Mater draaien. Nu heb ik van kindsbeen af altijd al een grote interesse aan de dag gelegd voor geschiedenis en heemkunde (ik ben trouwens nu al sinds 1977 secretaris van de Bodegemse heemkring B.K.W) zodanig dat ik als het ware aangezogen werd door deze molen. Na enige tijd was ik er niet meer weg te slagen en de verstandhouding met de toenmalige molenaars Jan Bauwens en Firmin Standaert en een tijd later met Paul Verschelden, was opperbest te noemen. Ik hoefde niet lang te wachten op een molenaarscursus. In 1989 toog ik 10 zaterdagen naar Leuven en ontmoette er voor het eerst Paul Bauters, DE molinoloog van Vlaanderen. Na met brio het theoretisch examen afgelegd te hebben volgden dan de nodige uren stage op genoemde molen met als leermeesters Jan Bauwens en Paul Verschelden. Mijn Vlaams diploma van Meester-Molenaar verkreeg ik dan in 1991. Hoeft het gezegd dat ik sinds 1989 ├ęcht aangename uren heb doorgebracht in het gezelschap van Jan, Firmin en zeker Paul (die achteraf vertrok naar de Verrebeekmolen in Opbrakel). Sinds 2009 sta ik niet meer alleen op deze oudste molen van het huidige Vlaanderen. Een jonge molenaar, Karel Vanderwee├źn zoon van de eigenaar Wilfried, deed bij mij zijn stage en slaagde in zijn examen in oktober van dit jaar.
Op 7 juli 2007 (een gemakkelijke datum om te onthouden) maakte ik kennis met de molders van Pee. Nooit voorheen zag ik een groep mensen met een dergelijk enthousiasme en inzet werken voor het hun gestelde doel, namelijk de oude watermolen van Pede bewaren voor het nageslacht en toegankelijk maken voor het grote publiek. Zij kregen mijn volle sympathie, zeker toen ik enige tijd later vernam, hoe zij werden gepest door bepaalde personen met veel zeggingschap (te veel) van de beherende vzw Dilbeeks Erfgoed. Om deze vrijwillige molenaars daadwerkelijk te steunen en hen een hart onder de riem te steken, werd ik mede-oprichter van de nieuwe vzw Molenvereniging van het Pajottenland, Pajottenland een streek die mij nauw aan het hart ligt.

(terug naar De Molenaars)