Logo Molenvereniging van het Pajottenland

Inhoud

 

Laatste aanpassing
30 Oktober, 2011

Waarom wilde ik kost wat kost molenaar worden?
Foto van molenaar Leo
Leo Tielemans, weliswaar geboren in Brussel maar toen ik 1 jaar oud was kwamen mijn ouders naar Sint-Gertrudis-Pede wonen. Toen nog een rustig landelijk dorp met twee brouwerijen en een watermolen. Ik speelde met de zonen van de brouwers in de brouwerijen
speelden in de moutkuipen en keken naar het brouwproces. En keken met ontzag naar de vele eikenhouten vaten vol Lambic. Maar ons echt speelterrein was de watermolen. We gingen zwemmen in de vijvers, probeerden karpers te vangen, speelden aan de sluizen en het waterrad en werden met veel lawaai door “Jef de Moljer” weggejaagd.
Vaak kon ik met mijn vader binnen in de molen komen en stond dan met open mond te kijken naar al die draaiende wielen. En terwijl ik mijn ogen de kost gaf konden mijn vader en “Jef” genieten van een fris glas Lambic.
Ik moest en zou molenaar worden! ik droomde er van om net als “Jef” die tandwielen te laten draaien, maar later kwam er “vrouwtje, huisje, kindje, werkje” en de watermolen werd vergeten. Maar in 2000 kwam de microbe terug, ik bracht een bezoekje aan de molen ( onze molen ) sprak er met een eenzame molenaar die wel wat hulp kon gebruiken en mijn besluit was snel genomen. In 2002 schreef ik me in voor een cursus van molenaar en in 2003 kon ik
aan de slag op “mijn watermolen”, de watermolen waar ik mijn jeugd doorbracht en waar ik Jef de Moljer zo vaak heb zien malen, nu keek ik door het raampje boven het waterrad, waar eens Jef doorkeek om ons, spelende kinderen, weg te jagen van het draaiende rad.
De sfeer was geweldig, leuke tijden waren dat, eerst met twee molenaars maar al snel kwamen er meer en uiteindelijk waren we al met zes.
Maar die goede sfeer was van korte duur. Plots kwamen er andere heren (en dames)uit het verre Dilbeek ( en zelfs nog van verder ) en het leek of de feodale tijd terug was. Uiteindelijk was de sfeer zo verpest dat ik niet anders kon dan mijn ontslag geven.
En op 31 december 2007 gaf de laatste molenaar uit Sint-Gertrudis-Pede zijn ontslag.

(terug naar De Molenaars)