Logo Molenvereniging van het Pajottenland

Inhoud

 

Laatste aanpassing
30 Oktober, 2011

Hoe (waarom) werd ik molenaar? Foto van molenaar Pol

Ik was pas met brugpensioen toen ik op een zondagnamiddag met mijn vrouw de recent gerestaureerde watermolen van
St Gertrudis Pede bezocht. Louter uit interesse.
Ter plaatse ontmoetten wij Leo Tielemans, een vriend die wij al een tijdje uit het oog verloren waren. Leo stelde zich voor als één van de vrijwillige molenaars op de Pedemolen. Hij gaf ons een korte rondleiding met nog enkele andere bezoekers en daarna dronken we samen in het café een streekbier uit het Pajottenland.
Tijdens het gesprek, vertelde Leo mij dat ook de authentieke bakoven werd gerestaureerd en dat hij al enkele pogingen had gedaan om er boerenbrood in te bakken.
In die tijd werd op de Pedemolen ook elke opendeurdag ( 2e en 4e zondag ) effectief graan gemalen en was het moeilijk voor de molenaar om te malen en eveneens brood te bakken.
Aangezien ik thuis op de boerderij nog brood gebakken had in een dergelijke oven en uiteraard toch enige ervaring had met betrekking tot de nodige werkzaamheden hieromtrent ( oven stoken op de gepaste temperatuur, brooddeeg voorbereiden,  kneden en laten rijzen, brood inschieten en afbakken ... ) stelde Leo mij de vraag of ik niet geïnteresseerd was om " eens " te komen bakken! Spontaan zei ik  " ja " maar voegde er onmiddellijk aan toe dat hij mij liefst enige tijd op voorhand zou verwittigen wanneer er zou gebakken worden. Daarmee was onze afspraak geregeld.
Twee dagen nadien belde Leo mij al op met de vraag of ik de volgende zondag al kon komen. Ik moest even slikken want aan zo een snelle reactie had ik mij niet verwacht.   Mijn eerste baksessie op de Pedemolen was geen groot succes, deels door mijn vroegere ervaring die ik in al die jaren niet meer had kunnen bijwerken, deels door gebrek aan degelijk bakkerij materiaal in de molen. Met deze eerste keer was echter de trend gezet en  werd ik tot bakker van de Pedemolen gepromoveerd. Het resultaat verbeterde gunstig en de vraag van de bezoekers om brood te kopen was groot.
Mede door mijn technische vorming en de interesse voor de mekaniek van de molen, werd ik langzaamhand ingeschakeld voor kleine werkjes bij het draaien en malen. Zonder het goed te beseffen was ik al " molenaar in spé " en werd ik automatisch opgenomen in het team van de molenaars.
De molenaars moedigden mij aan om ook de cursus " vrijwillig molenaar " te volgen. Niettegenstaande de eerste twee lessen al voorbij waren, schreef ik mij in en begon in oktober 2005 de cursus bij Levende Molens in Leuven. ( Campus Bio-ingenieurs ) Ik behaalde mijn diploma van meester-molenaar, na een feilloos theoretisch examen en de nodige praktijk op verschillende wind- en watermolens. 

(terug naar De Molenaars)