Logo Molenvereniging van het Pajottenland

Inhoud

 

Laatste aanpassing
30 Oktober, 2011

Hoe ben ik in de vrijwillige molenaars-wereld terecht gekomen en wat gebeurde er in deze 13-jarFoto van molenaar Willyige periode?

In het najaar van 1996 zag ik een advertentie in de Knack voor een cursus molenaar in Grimbergen. Het leek me wel iets interessant en ik heb me ingeschreven.
Er waren zo veel inschrijvingen dat de cursusruimte in het MOT wel aan de krappe kant was. Ik kende er niemand.
De enige persoon die me bij gebleven is, is Firmain Standaart, de toenmalige secretaris van Levende Molens.
Van de bezochte molens herinner ik me nog de staakmolens in Herzele en Appeltere en de watermolens in Sint-Gertrudis-Pede en Alsemberg.

Voor het stage doen koos ik voor de dichtst bijzijnde stagemolens: de Grote Napoleon in Hamme en de Molen te Rullegem in Herzele. Na een paar zaterdagen in Hamme ben ik bij Alain Goublomme in Herzele beland.
Beetje bij beetje werd me het reilen en zeilen door Alain uitgelegd en kon ik de molen bedienen. Ik had niet genoeg stage-uren om mijn theoretisch examen af te leggen zodat de mogelijkheid om examen af te leggen aan mij voorbij ging.

De jaren gingen voorbij en ik bediende soms de molen om bezoekers te ontvangen.
In 2003 werd ondermaal een molencursus in gericht, deze keer in Gent en het leek me een goed moment om de cursus over te doen en dan examen af te leggen.
Zo gezegd zo gedaan.
Op de cursus kan ik contact leggen met mensen uit Sint-Gertrudis-Pede. Het leek me een uitstekende gelegenheid om stage-uren te hebben op een watermolen.
Na verloop van tijd werd ik naast Wies, Leo en Robert molenaar op de watermolen. We verdeelden de taken zodat er tweemaal per maand gemalen kon worden.

Intussen was ik lid geworden van de Oost-Vlaamse afdeling van Levende Molens. Toen deze afdeling omgevormd werd tot een vzw met de naam Levende Oost-Vlaamse Molens werd ik stichtend-lid en lid van het bestuur.

Op de Schietsjampettermolen in Wannegem-Lede (Kruishoutem) was er geen molenaar meer toen deze uit het leven stapte. Ik heb deze taak overgenomen. Eerst als enige molenaar en later met Thomas Piens als leerling en vervolgens als volwaardige molenaar. Thomas was dan de jongste molenaar van Vlaanderen.

In het najaar van 2008 was de verstandhouding op watermolen zoek, met als gevolg dat 5 van de intussen 6 molenaars opstapten en een eigen vereniging stichtten (zie De Vereniging) onder de naam Molenvereniging van het Pajottenland.

(terug naar De Molenaars)